Peter Doig
Met zijn van verf verzadigde schilderijen en zijn gesloten landschappen, zichtbaar door een sneeuwgordijn, een wolkbreuk of een nevelsluier heen, heeft Peter Doig een heel eigen picturale wereld in het leven geroepen. Zijn werken stemmen zowel tot beschouwing als tot melancholie. De sfeer die ze oproepen, herinnert in menig opzicht aan de Duitse romantici, aan het symbolisme, aan Edvard Munch, maar ook aan de wereld van Edward Hopper. |
|
Lucian Freud
Lucian Freud heeft een missie. Ruim zestig jaar al gaat de 85-jarige Britse kunstschilder onverstoorbaar zijn eigen weg en nog peinst hij er niet over te stoppen. Zijn atelier in Holland Park te Londen, een kale ruimte met afgeleefd meubilair en een houten vloer, verraadt dat hier maar één ding telt: schilderen. Zijn recentere portretten en naakten zijn bepaald niet charmant of vleiend, eerder confronterend en genadeloos. Niet om te provoceren of te schokken. Freuds blik reikt verder: een schilderij moet een gevoel van sterfelijkheid bevatten. Daarom laten zijn schilderijen de werkelijkheid achter het stoffelijk lichaam zien en confronteren zij de kijker met de vergankelijkheid. |
|
De terugkeer van de jagers door Pieter Brueghel de Oude
Met dit schilderij heb ik al vanaf mijn jeugd een bepaalde band gehad. Mijn vader, die een groot liefhebber van de Vlaamse literatuur was, bezat namelijk het complete werk van Felix Timmermans en een van die boeken, geschreven in 1928, bestond uit een wat speelse biografie getiteld: Pieter Breughel. De ondertitel daarvan luidde ‘zoo heb ik u uit uwe werken geroken’ en dat sprak mij dermate aan dat ik meteen op zoek ging naar reproducties van Brueghels schilderijen. De eerste die ik daarbij tegenkwam was die van het hierbij afgebeelde werk, dat al eeuwenlang, samen met twee andere schilderijen uit deze serie over de maanden van het jaar, in de Weense Gemäldegalerie hangt. |
|
